Gece yine çok karanlık tıpkı attığım adımlar gibi yalnız,soğuk vede çaresiz. Düşlerimi özlüyorum,düşündükçe çaresizliğimin girdabında, boğulurken özlüyorum şafağı, gündüzü,geceyi. Gülümseyen kardelenleri bekliyorum benliğimi yakıp kavuran sabırsızlığımla,acılarımla Ve o güzel gözlerini görüyorum sahilleri aydınlatan yakamozlarda
Haydi uzat ellerini yarim sil şu akan gözyaşlarımı bir tebessüm ver gözlerinden umut olsun yorgun yüreğime haydi gir koluma birden yık duvarları ve gel yeniden herşeyinle ama kendinle gel...